استفاده از ابزار کار غیر مألوف

استفاده از ابزار کار غیر مألوف

استفاده از ابزار کار غیر مألوف

وقتی به ابزار کار هنرمندان اکسپرسیونیسم انتزاعی می نگریم متوجه آن می شویم که هیچ کدام از ابزار مألوف استفاده نمی کنند و همگی برآنند که خودشان را از قید قلم موی نقاشی رها کنند تا بتوانند اثری متفاوت بر روی بوم بگذارند. به عنوان مثال پولاک ترجیح می دهد از چسب، کاردک، چاقو و رنگ چکاندنی یا رنگ غلیظ آمیخته با شن ریزه، خرده شیشه و یا موارد دیگر استفاده کند. و یا پیرسولاژ از قلم موی پهن نقاشی ساختمان استفاده می کند و یا ایوکلاین از آتش برای خلق آثارش استفاده می کند.

محمد احصایی و صداقت جباری نیز این شیوه را به خوبی درک می کنند و در این دوره قلم مو را به کنار می گذارند و از کاردک برای برداشتن رنگ به زیبایی خاصی استفادهه می کنند و قابلیتی را ارئه می کنند که هنرمندان ایرانی تا قبل از او تجربه نکرده بودند.

استفاده از رنگ و مواد غیر مألوف

در هنر دوره ی معاصر زمانی که زبان بیان تغییر می کند مواد و مصالح مورد استفاده هم تغییر میکند و هنرمندان ترجیح می دهند موادشان را از میان مواد مصرفی مدرن انتخاب کنند تا بتوانند زبان بیان جدید و قوی تری را ارئه دهند. پولاک نیز کارگاهی داشته است که تمامی کارگاه مملو از رنگ های ماشینی و لعاب و … است. تمامی این مواد حاصل مدرنیسم و انقلاب صنعتی است.

استفاده از رنگ غیر مألوف به هنرمندان ایران سرایت می کند و باعث می شود محمد احصایی از مرکب چاپ افست و رنگ سیاه ماشین برای خلق آثارش استفاده می کند و یا عین الدین صادق زاده برای بیان بصری بیشتر از قیر برای آفرینش آثارش استفاده کند.

شیوه محمد احصایی روشی برای خیل بسیاری از هنرمندان دنباله رو او میگردد. دیگران نیز با استفاده از این تکنیک به ارائه و خلق آثار مدرنی می پردازند. حال داوری این آثار به عهده صاحب نظران است که بگویند عیار کارشان چه اندازه است.

About the Author:

ثبت ديدگاه