خطوط تزیینی، خط-نقاشی در آثار کاغذی قرون اولیه اسلام ۲

//, مقالات هنری, وبلاگ/خطوط تزیینی، خط-نقاشی در آثار کاغذی قرون اولیه اسلام ۲

خطوط تزیینی، خط-نقاشی در آثار کاغذی قرون اولیه اسلام ۲

خطوط تزیینی، خط-نقاشی در آثار کاغذی قرون اولیه اسلام ۲

کاربرد حروفی به شکل جانداران بر ظروف فلزی قرون یازدهم و دوازدهم میلادی کاملا مورد تصدیق است، وضع خطی در قالب شکل و شمایل انسان ها و جانوران را نیز به استاد هراتی، مجنون{رفیق}، نسبت می دهند که سوگمندانه تا کنون هیچ نشانه ای از آن روشن نشده است. خط آینه ای {برگردان، متعاکس، نوعی خط مثنی یا تؤامان که در اصطلاح خطاطان عثمانی«آینه لی» گویند} که نخست برای مهر سازی کاربرد داشت، به صورت هنری خاص تکامل یافت، برخی از بزرگترین خوشنویسان ترک، کتیبه های استادانه ای به خط آینه ای برای مساجد و آرامگاه ها نگاشته اند.

خط ناخنی، که در آن خط بر پشت صفحه نقشش نشانده می شود در قرن شانزدهم میلادی توسط میلادی توسط نظام الدین نجاری که بهرام میرزا شاهزاده صفوی در شعری ذوق و استعداد او را ستود، وضع یا شایع شد»

«ناگفته پیداست که در طول تاریخ دراز آهنگ خوشنویسی اسلامی، تلاش هایی گوناگون برای ابداع شکل های نوین انجام گرفته است – «تیز کردن دندانه های سین» با افزودن نقش و نگاری اندک بر حروف؛ آفرینش شیوه هایی که شاعران «زلف عروس» ، «خط طاووسی» ، «خط شعله ای» ، «خط هلالی» و نظایر ان ها اصطلاح کنند – اما هیچ یک از آن ها سهم بزرگی در تطور و تکامل خوشنویسی نداشتند و تاریخ نگاران با عدم تأیید، نامی از چنین نوآوری هایی به میان می آورند»(شمیل،۱۳۶۸،۶۳)

قواعد تزیینی از قرن چهارم / دهم به بعد تحول کوفی و توسعه یافت. این در حالی بود که اشکال تذهیبی مشخص و ورزشی برای استفاده تؤام با خط کوفی مشرقی به کار رفت. خط کوفی ساده اولیه بازتابی از محیط اجتماعی و فرهنگ خشنی بود که در آن رشد کرد. اما هنگامی که زمان به سمت شکوه و عظمت رشد می کرد، خط کوفی این وضعیت را با توسعه اشکالی تزیینی خالص و ناب انعکاس بخشید»(سفادی،۱۳۸۱،ص ۱۳)

 

About the Author:

ثبت ديدگاه