تقسیمات طلائی

تقسیمات طلائی

تقسیمات طلائی

قانون «تقسیمات طلائی» در قرن سوم قبل از میلاد توسط «اقلیدس» فیلسوف و ریاضی دان برجسته یونانی کشف شد. این قانون توسط هنرمندان یونانی و سپس هنرمندان دوره رنسانس در قرن پانزدهم و شانزدهم ایتالیا مورد استفاده قرار می گرفت و بعد از آن نیز در آکادمی ها و مراکز آموزش هنر به عنوان قانونی رسمی در مورد ایجاد تناسبات زیبا پذیرفته شد. «از نخستین روزهای فلسفه یونان، مردمان کوشیده اند که در هنر یک قانون هندسی پیدا کنند، زیرا که اگر هنر «که آنرا با زیبائی یکی می دانند» همان هم آهنگی باشد، و هم آهنگی هم از رعایت تناسبات ثابت اند. تناسب هندسی معروف به «تقسیم طلائی» قرنها به عنوان یک همچو کلیدی برای اسرار هنر در نظر گرفته می شد و و کاربر آن نه تنها در هنر بلکه در طبیعت نیز چنان عمومیت دارد، که گاهی حرمت مذهبی نسبت به آن معمولی داشته اند».

فرمول تقسیم طلایی عبارتست از تقسیم یک خط محدود به دو قسمت غیر مساوی به طوری که نسبت بخش کوتاه تر آن به بخش بلندتر مانند نسبت بخش بلندتر به تمامی خط باشد. بخش هائی که از این تقسیم حاصل می شوند بخ طور تقریبی به نسبت ۵ به ۸ – ۸ به ۱۳ – ۱۳ به ۲۱ و غیره خواهد بود، که بر مبنای این تقسیمات بر روی خط AB مربع مستطیل های زیبا مبتنی بر قانون تقسیمات طلائی بنا می شود.

اینک چگونگی تقسیم پاره خط AB به نسبت های ۵ به ۸ و ۸ به ۱۳ و غیره که منجر به تقسیم طلائی می گردد.

ابتدا خط  AB را به دو قسمت مساوی تقسیم می کنیم، سپس به اندازه نصف خط AB پرگار را باز می کنیم و بعد از نقطه B، یک قوس می زنیم که در نتیجه خط BC به وجود می آید. از نقطه  C به نقطه A وصل می کنیم تا مثلث ABC ساخته شود، سپس پرگار را به اندازه CB باز می کنیم و از نقطه C یک قوس میزنیم تا به نقطه ی B بگذرد و روی خط AC نقطه D بدست آید. پرگار را به اندازه AD باز می کنیم و از نقطه A یک قوس که از نقطه D شروع می شود؛ رسم میکنیم تا نقطه ی X بدست آید. نقطه ی X در روی خط AB همان تقسیم طلائی است که به نسبت های ۵ به ۸ و غیره تقسیم شده است. نسبت XB به AX برابر است با AB  با  ABو حال می توانیم با رسم یک خط به اندازه بخش بزرگتر یعنی AX به یک طرف خط AB مربع مستطیلی بنا کنیم که بر مبنای قانون «تقسیمات طلائی» استوار باشد.

قانون پرسپکتیو که در جهت ارائه فرم ها سه بعدی بر سطح دو بعدی قرار دارد نیز بر پایه ی فرمول ها و قواعد مربوط به تناسبات استوار است. قواعد و اصول رسم پرسپکتیو در اواخر قرن چهاردهم که مقدمات و زمینه های تجدید حیات فرهنگی، ادبی و هنری «رنسانس» در ایتالیا فراهم می شد، دو هنرمند نقاش به نام های پائولو اوچلو و اندریا مانتنا، برای اولین بار قواعد و اصول رسم پرسپکتیو را نوشتند و دیگر هنرمندان بنام دوره رنسانس در قرن شانزدهم مانند لئوناردو داوینچی، میکل آنژ، رافائل، تیسین و جولو رومانو، را آن دور را پیمودند و ابداعات آنها را کامل نمودند و اولین رسم صحیح پرسپکتیو در معماری در اواخر قرن پانزدهم توسط دو معمار ایتالیائی به نام های برامانت و پروزی انجام شد. فرمول تقسیمات طلائی و دیگر تناسبات مربوط به آن بارها در طول تاریخ هنر و تمدن بشر در تقسیمات فضاهای معماری و هنرهای تصویری در ابعاد بسیار گسترده مورد استفاده هنرمندان مختلف قرار گرفته است.

About the Author:

ثبت ديدگاه

error: Content is protected !!