سوژر کشیش عالی رتبه و کشیش فرانسوی (قسمت دوم)

//, مقالات هنری, وبلاگ/سوژر کشیش عالی رتبه و کشیش فرانسوی (قسمت دوم)

سوژر کشیش عالی رتبه و کشیش فرانسوی (قسمت دوم)

سوژر کشیش عالی رتبه و کشیش فرانسوی (قسمت دوم)

بنابر این سده ی دوازدهم دور هی ابداع هنری و نو آوری عظیم در معماری بود. ولی همه از این امور خشنود نبودند و قیل و قال هایی به خصوص در مخالفت با تزئین فراوان و پرکار کلیساها به پا شد. پیتر کانتور استاد مدرسه ی کاتدرال پاریس حتی با ساخت کلیساهای بزرگ هم مخالفت می کرد. او در اینباره نوشت: «سازندگان اینها چون آن غولانی اند که برج بابل را ساختند تا در برابر خداوند گردن فرازی کنند» این گرایش در ضدیت کامل با عقیده ی رایج در آن زمان بود، زیرا همه ی دسته های مردم در طی دهه ها یا حتی قرن ها به بنای کلیساها همچون اقدام مهمی که هم حاکی از ایمان مذهبی و هم غرور مدنی بود دل بسته بودند.

با این همه ساخت کلیسا مطلبی بود و تزئین داخل آن مطلبی دیگر زیبایی شناسی اصیل سیستر سیانی بر خلوص بی آرایه ی خط،شکل و حجم و حتی کاربرد محدود شیشه های رنگی استوار بود. این زیبایی شناسی به خاطر گرایش غالب آن روزگار به تزئینات فراوان و پر کار مدت چندانی دوام نیافت ولی سخنگو و مدافع پر هیبتی چون قدیس برنار کلروویی داشت.

برنار یکی از تواناترین و پرنفوذترین مردان کلیسا در آن قرن در زندگی معنوی و در حساسیت های زیبایی شناختی خود جانب پارسایی و زهد را نگاه می داشت. او با شور فراوان با عشق کلونیان نسبت به تزئین مفصل کلیساها مخالفت کرد و آرای خود را در رساله ی مشهور خود دفاعیه ای {خطاب} به گیوم که نامه ای است خطاب به گیوم اسقف سن تیری که آن را حدود ۱۱۲۵ نوشت_بیان نمود.

اف بر بلندای رفیع کلیساهایتان بر آن درازای مفرطشان بر آن پهنای زایدشان. بر آن زرق و برق های پر خرج و آن کنده کاری ها و نقاشی های غریب که هوش از سر نیایشگران می رباید و آنان را از توجه به عبادت باز می دارد.

یکی از دلایل انتقاد های برنارد به تزئین مفصل و پرخرج کلیسا بدگمانی او در این باره است که هدف از این آرایه ها جلب هدایا و نذورات مردم به کلیساست. او می نویسد:«در سایه ی این بیهودگی های پر خرج و در عین حال حیرت انگیز  مردم ترغیب می شوند تا بیش از آن که به نیایش بپردازند، هدایایی به محضر کلیسا پیشکش کنند» بعدا او در دفاعیه اش هرچند بی میلی می پذیرد مردمی که «ساده و متدین» شان می خواند ممکن است به خاطر رغبت شان برای زیبا ساختن خانه ی خدا را پاداش الهی بهره مند شوند.

اگر ارای برنار با قدری دقت بررسی شود، می توان نکات ذیل را از آنها استنباط کرد:

  1. آذین بندی و تزئین مفصل و پر کار کلیساها مومنان را از توجه به عبادت باز می دارد.
  2. این گونه تزئینات برای راهبانی که زندگی پارسایانه و ساده ای می گذرانند، نامناسب اند.
  3. به علاوه این تزئینات بیش از حد پر خرج اند و هزینه ای که صرف آنها می شود، در عوض باید به مستمندان انفاق شود. او می نویسد:«کلیسا دیوارهایی پر نقش و نگار دارد ولی برای مستمندان چیزی ندارد. کلیسا بر سنگ های خود جامه طلا می پوشتند ولی فرزندانش را بی تن پوش و عریان وامی نهد»
  4. قریحه ی شخصی برنارد در زیبایی شناسی با کاربرد مصنوعات ساده و بی الایش با حداقل بازنمایی سازگار است.

زیبایی شناسی برنارد و کلا زیبایی شناسی سیسترسیانی در یک قطب از قریحه ی زیبایی شناسی سده ی دوازدهم جای دارد و در قطب دیگر قریحه ای است که از سوی یکی دیگر از چهره های سده دوازدهم به نحو چشمگیری ارائه شده است. و او کسی نیست جز سوژر رئیس صومعه سن دنی.

About the Author:

ثبت ديدگاه

error: Content is protected !!