چنینو چنینی (هنرمند و نویسندۀ ایتالیایی)

//, مقالات هنری, وبلاگ/چنینو چنینی (هنرمند و نویسندۀ ایتالیایی)

چنینو چنینی (هنرمند و نویسندۀ ایتالیایی)

چنینو چنینی (هنرمند و نویسندۀ ایتالیایی)

پدر چنینو چنینی آندریا که احتمالا نقاشی محلی در شهر کوچک کوهستانی کوله دی والدلسا بود، دلبستگی و علاقه به ابزارهای پیشه اش را درچنینو برانگیخت. ولی نخستین کسی که تاثیر سازنده ای بر او نهاد آنیولو گادی بود که چنینو در کارگاه نقاشی اش در فلورانس اسم نویسی کرد. آنیولو به واسطه ی پدرش تادئو میراث بر سر آمد سنت جوتو بود. چنینو دوازده سال در آنجا ماند. در سال ۱۳۸۸ سفارش مستقلی در زادبوم خود توسکان گرفت ولی در حوالی ۱۳۹۱ در پادوا بود و در ۱۳۹۸ نقاش و از وابستگان خانواده ی حاکم پادوا فرانچسکو نوللو کارارایی گشت. کوشش هایی برای انتساب برخی اثار به وی صورت گرفته است ولی هیچ اثری که بتوان مستندا به او نسب داد در دست نیست. با وجود این آنچه از او در دست است، کتابی است که در ایتالیایی با عنوان لیبرو دلارته (کتاب هنر) شناخته می شود. منظور از هنر در عنوان این کتاب نقاشی است، هرچند موضوع قالب گیری از روی مدل های زنده همچون کمکی برای طراحی نیز در کتاب گنجانده شده است. دست نوشته های بسیار معدودی از این کتاب برجای مانده است که هیچ یک به خط خود نویسنده نیست. قدیم ترین آنها به سال ۱۴۳۷ تاریخ گذاری شده است.

چکیده ای از سوابق شغلی وتحصیلی چنینو برداشتی درباره ی تجاربی که کتاب هنر را شکل داده است به دست می دهد. او با استفاده از این زمینه ها از یک سو از ابعاد عملی نقاشی (آماده سازی رنگ مایه ها، کاربرد رنگ ها و مانند اینها، و به عبارت دیگر، فوت و فن کار نقاش) آگاه گشت. از سوی دیگر با جنبه ی نظری این هنر نیز آشنا شد، زیرا در فلورانس دستاورد جوتو را به دیده ی قبول می نگریستند و آن را با توفیقات ادیبانی که هنر و مشخصا بلاغتشان را نه تنها متکی بر ممارست و تمرین بلکه مبتنی بر اصول و قواعد اندیشمندانه می دانستند قابل قیاس می شمردند. این دیدگاه در دربار کارارا در پادوا با تشویق بیشتری روبه رو گشت . چنینو در کتاب هنر می کوشید تا این دو نگرش را با هم جمع کند آنچنان که نو آموزانی که روی سخن کتاب به ظاهر با آنان است بتوانند در خلق آثار خود به تعبیر او «مهارت دست» را با «مقام نظر» در آمیزند. هرچند این کتاب در قیاس با دستاوردها و آثار پخته تر بعدی {از این نظر} چندان پرمایه نیست، به مثابه ی نخستین کوشش انجام یافته برای این کار است که به دست ما رسیده است. همچنین این کتاب به لحاظ ظهور نگرش هایی تازه به وضعیت نقاشی که رفته رفته جایگاه اندیشمندانه والاتر خود را که توسط جوتو بدان نایل آمده بود تثبیت می کرد و دیگر به جای قرار گرفتن در زمره ی هنرهای مکانیکی از هنرهای آزاد شمرده می شد در دوره ی سرنوشت سازی به تحریر در آمد.

نخست باید تعلیمات و دستورالعمل های کتاب مقدس را مد نظر قرار داد. این امر هم برای مورخ و هم کسی که به حفظ سنت ها و روش ها و گذشته می پردازد اهمیت ویژه ای دارد، زیرا این کتاب روشن ترین و از نظر توضیح علمی دقیق ترین گزارش موجود درباره ی شیوه هایی چون آماده سازی رنگ های آستری فنون طراحی قلم نقره ای طراحی با مداد و زغال و در مورد نقاشی دیواری از طرح اولیه بر روی گچ خام گرفته تا طراحی بر روی گچ پرداخت شده و تا نقاشی نهایی و نیز در خصوص نقاشی با رنگ لعابی بر روی قاب هایی که با وسواس تمام آماده می شدند است. این دستورالعمل ها که نمایانگر بهترین روش های کارگاهی است، به ترتیب پیشرفت کار تنظیم شده اند و از مرحله ای به مرحله ی بعدی پیش می روند و در نهایت به مرحله ی نقاشی قاب ها ختم می شود. این روش ها با راهنمایی پیرامون کاربرد زرورق و سوراخ کاری آن( که آن هنگام آرایه ی چشمگیر و مهمی برای نقاشی ها به شمار می رفت) گسترش می یابد. چنینو آموزش های خود را با ذکر نکات مفرح سر زندگی و نشاط می بخشد؛ مثلا هنگام ذکر طریقه ی ساخت رنگ آبی اسمانی از سنگ لاجورد می گوید: «این کار از دختران ملیح بیش از مردان بر می اید زیرا آنان همواره در خانه و قابل اعتمادند و صد البته دستان ظریف تری نیز دارند» او به ویژه هنگام توصیف روغن به مثابه دندانه برای رنگ های به کار رفته بر روی قاب ها و نیز دیوارها آگاهی خود را از شیوه های غیر ایتالیایی آشکار می سازد شیوه هایی که به گفته او غالبا «تدسکی» ها (احتمالا به طور کلی شمالی ها) آنها را به کار می بستند. این عبارت که چندین سال پیش از یان وان آیک بیان شده است حاکی از آن است که او با کتاب از هنرهای گوناگون اثر راهب آلمانی سده ی دوازدهم تئوفیلوس آشنا بوده است؛ کتاب اخیرالذکر یک کتاب راهنمای عملی بود که کتاب چنینو هم در محتوا و هم در صورت شباهت هایی به آن دارد.

ادامه دارد…

About the Author:

ثبت ديدگاه

error: Content is protected !!